Szczyt Korony Europy na Wyspach Owczych – Slættaratindur

Najwyższy szczyt europejskiej części Królestwa Danii znajduje się na wyspie Eysturoy, w jej północnej części. Należy do Korony Europy, więc jeżeli ktoś zalicza wizyty na najwyższych wierzchołkach Starego Kontynentu, musi pojawić się na Wyspach Owczych. Slættaratindur, choć ma zaledwie 880 m n.p.m. jest górą nieprzewidywalną i potrafi pokazać pazur. Górsko wprawieni uczestnicy wycieczek Faroe.pl porównują drogę na szczyt do tatrzańskich Czerwonych Wierchów.

Slættaratindur, którego nazwa oznacza po polsku „Płaski Szczyt”, to jedna z 10 farerskich gór wznoszących się ponad 800 metrów nad poziom Atlantyku. W pogodny dzień z jej wierzchołka można zobaczyć większość z 18 wysp archipelagu. Widoki są zachwycające, bajkowe, oszałamiające. Warunkiem jest jednak sprzyjająca pogoda, a ta bywa w tych okolicach skrajnie nieprzewidywalna. Zmienność aury wymusza na nas elastyczne planowanie ataku szczytowego. Z tego też powodu zdobycie Slættaratindur bywa wymagające. Z kolei jeśli pogoda dopisuje – dotarcie na szczyt jest w zasięgu możliwości już dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym.  

Czy Slættaratindur jest najwyższym szczytem Królestwa Danii?

Najwyższa góra Wysp Owczych wchodzi w skład Korony Europy, czyli najwyższych europejskich szczytów państw leżących na Starym Kontynencie. Warto pamiętać jednak, że najwyższym szczytem całego Królestwa Danii jest Gunnbjørns Fjeld, 3694 m n.p.m., położony w niezamieszkanej części wschodniego wybrzeża Grenlandii, czyli już w Arktyce. 

Skąd wyruszyć na szczyt Korony Europy na Wyspach Owczych?

Wędrówkę na najwyższy punkt archipelagu najlepiej rozpocząć na przełęczy Eiðisskarð, przy drodze z miejscowości Eiði do Funningur i Gjógv. Już ta wąska szosa, którą przyjedziemy na parking będący początkiem szlaku, obfituje w niezwykłe widoki. Daje namiastkę tego, czego doświadczymy ze szczytu. Nawet jeżeli kondycja lub inne ograniczenia nie pozwolą komuś na zdobycie Slættaratindur, warto dotrzeć samochodem do przełęczy Eiðisskarð (390 m n.p.m.) i stamtąd chłonąć przepiękne krajobrazy.

Jak wygląda początek drogi na najwyższy szczyt Wysp Owczych?

Szlak nie jest oznakowany, co może być jedną z trudności dla początkujących piechurów. Aby pokonać jego pierwszą część, należy z parkingu kierować się ścieżką stromo pod górę. Ścieżka jest solidnie wydeptana i dobrze widoczna. Warto założyć wysokie buty trekkingowe i mieć ze sobą kijki, szlak bywa bowiem błotnisty, a stromizny znaczne. Ponadto co i rusz mogą rozpraszać naszą uwagę przepiękne widoki, choćby na położone po południowej stronie drogi szczyty Vaðhorn i Husafjall, przedzielone ogromnym polodowcowym kotłem. Albo na Eiðisvatn – największy sztuczny zbiornik słodkiej wody na archipelagu, zdający się z perspektywy ścieżki lewitować nad oceanem. Po niecałej godzinie solidnego wysiłku, dotrzemy do zakrętu w lewo. Od niego szlak trawersuje skałami po stoku o zdecydowanie mniejszym nachyleniu. Jest to fragment najprzyjemniejszy
i daje przy dobrej pogodzie szeroką perspektywę na archipelag, ale uwaga: droga jest tu żwirowa i mogą pojawić się luźne kamienie.

Wraz z kolejnymi minutami wędrówki, naszym oczom ukazywać się będzie coraz piękniejsza panorama wysp Streymoy i Eysturoy. Dostrzeżemy ostańce skalne Wiedźma i Olbrzym, z którymi wiąże się legenda. Wypatrzymy osadę Haldórsvík, z ośmiokątnym kościołem i łańcuchem gór otaczających wsie na północy Streymoy. W trakcie drogi towarzyszyć nam będą owce wypasające się w okolicach najwyższego szczytu Wysp Owczych.

Lotnicza perspektywa zależy rzecz jasna od sprzyjających warunków atmosferycznych. Slættaratindur i szlak prowadzący na tę górę jest jednym z najbardziej zachmurzonych i zamglonych punktów na mapie archipelagu. Dość powiedzieć, że przy bezchmurnej pogodzie w całej rozległej okolicy – ten jeden szczyt potrafi być skąpany w chmurach.

Jak wygląda finałowa część drogi na najwyższy szczyt Wysp Owczych?

Najczęstszym typem chmur pokrywających Slættaratindur są chmury orograficzne. Planując trekking na dach archipelagu warto wiedzieć, że chmury potrafią ograniczyć widoczność do minimum w ciągu kilku minut. Wtedy przyjemność z trekkingu jest zdecydowanie mniejsza. Będąc tak wysoko, warto mieć też na uwadze wiatr i nie ruszać na szlak, gdy ten się wzmaga, ponieważ porywy wiatru na Wyspach potrafią być bardzo niebezpieczne.

Po pokonaniu trawersu, co nie powinno zająć nie więcej niż 40 minut, dotrzemy do przełęczy, skąd należy kierować się do kopuły szczytowej. W dwóch miejscach będziemy mogli posiłkować się łańcuchami. Na szczyt prowadzi dość stromy fragment szlaku, jedną z opcji jest wejście kamiennymi schodami. Sam szczyt jest płaski, a widok z niego potrafi zachwycić najbardziej wybrednych. Przy dobrej widoczności ze Slættaratindur można dostrzec większość z 18 wysp archipelagu, a także liczne zatoki i fiordy. A to wszystko otoczone bezkresnym oceanem. Slættaratindur mierzy 880 metrów, ale z perspektywy szczytu mamy wrażenie, że stoimy znacznie wyżej i możemy sięgnąć chmur. Na płaskim wierzchołku góry mamy do dyspozycji kamienny schron na wypadek wiatru. 

Czy z najwyższego szczytu Wysp Owczych widać Islandię?

Jak podaje Visit Faroe Islands: „Często mówi się, że w pogodny, słoneczny dzień, przy optymalnej widoczności, ze Slættaratindur można zobaczyć islandzką górę Vatnajökull. Odległość wynosi 550 kilometrów. Eksperci mają jednak pewne wątpliwości, czy to możliwe i wskazują, że mamy raczej do czynienia z fatamorganą”. Czy jesteście gotowi zmierzyć się z najwyższym szczytem Wysp Owczych i wypatrzyć z niego Islandię?

Jak długo i daleko idzie się na najwyższy szczyt Wysp Owczych?

Wędrówka na najwyższy szczyt Wysp Owczych z przełęczy Eiðisskarð to niecałe 2 km w jedną stronę. Czas wycieczki z przerwami powinien zamknąć się w sumie w 3 godzinach. Do podejścia w pionie mamy 482 m. 

Nawierzchnia: Na początku częściowo widoczna ziemno-trawiasta ścieżka, następnie ścieżka żwirowo-kamienista i skały.

Dzieci: Wycieczka jest odpowiednia dla dzieci. Jak zawsze w górach warto zachowywać ostrożność, szczególnie w okolicach szczytu, gdzie momentami jest stromo i może bardzo mocno wiać. Przy niesprzyjającej pogodzie szlak może być błotnisty i śliski.

W pogodny dzień widoki z najwyższego punktu Wysp Owczych zapierają dech w piersiach. 360-stopniowa panorama na niemal cały archipelag ze szczytu Slættaratindur to doznanie, które wspominać będziecie latami!